Moederdag

Terug in de tijd

Laten we eens terug gaan in de tijd. Ruim 25 jaar..

Veel te vroeg in de ochtend open ik mijn ogen. Het is nog stil in huis. Ik kijk naar het bed naast de mijne en zie dat mijn broertje nog slaapt. ‘Ben je al wakker?’, fluister ik. Ook hij opent vervolgens zijn ogen. ‘Kom, we gaan naar beneden’. Zachtjes lopen we naar beneden. We installeren ons op de bank en zappen naar ‘kindernet’ (wie is er niet groot mee geworden?). Niks.. geen tekenfilm te zien. Alleen een grote klok in het midden van het beeld. Langzaam gaat de wijzer steeds een stukje verder, hij gaat steeds meer richting de 12. Wat een spanning.. Dan is het 7.00 uur (of was het 6.00 uur?) en kan het feest beginnen.
‘Hé kom naar Smurfenland, welkom allemaal, ja kom naar Smurfenland, het land van pracht en praal’.

Na een aflevering van de Smurfen, Snorkels, Boes boes en Dommel, kijken we elkaar aan. Is het nog steeds te vroeg voor ontbijt op bed? Nee hoor. Het is Moederdag!

Ontbijt op bed

We zeggen Smurfin, Gargamel, Dommel en Semafoor gedag en lopen naar de keuken. Handjes uit de mouwen voor een Moederdag-ontbijt-op-bed. Jarenlang hetzelfde ritueel; een dienblad met daarop een glaasje sinaasappelsap en een bordje met een bruine boterham met hagelslag. Heel misschien waren het twee boterhammen, maar één ding is zeker; met veel-te-veel hagelslag. Ieder jaar weer.

‘Ik til het dienblad, dan doe jij de deur open, oke?’. We lopen zachtjes de trap op. ‘Sssst, zachtjes, niet zo hard!’. Voorzichtig zetten we het dienblad op de grond en zoeken we onze zelf gemaakte cadeautje onder ons bed. Ieder jaar weer dezelfde plek. De beste verstopplek-ever. Mama heeft die cadeautjes zonder twijfel al zien liggen, maar dat (heel lief) niet laten merken.

Dan schuifelen we voetje-voor-voetje de slaapkamer binnen. Twee kleuters staan in stilte naast elkaar, met een dienblad vol hagelslag. Onder die berg hagelslag is dan ergens een boterham verstopt. Vol spanning zijn de ogen gericht op het bed. Gelukkig, er wordt iemand wakker! Mama doet net alsof ze ons niet eerder heeft gehoord en lijkt verrast en dolblij. Ze moet vast gedacht hebben, ‘oh nee, die berg hagelslag is nóg groter dan vorig jaar’ (ja mama, dat komt omdat je dat zo lekker vond).

Een bed vol

We springen dolenthousiast op bed en zeggen ons versje op. Daarna geven we ons cadeautje; een ketting gemaakt van kralen, een ketting gemaakt van geschilderde pasta of een ketting gemaakt van geschilderde macaroni. En daarna.. die boterham met veel-te-veel hagelslag. En natuurlijk hebben we voor ons zelf ook een bruine boterham met veel-te-veel hagelslag gemaakt. En voor papa een witte boterham met vlokken. Want dat vindt hij lekker. Veel-te-veel vlokken. Gezellig samen eten op bed. Ontbijt op bed. Toen niet wetende dat mama later die dag het bed zelf zou moeten verschonen, vanwege de hagelslag die tot onder aan het voeteinde te vinden was. Dat wisten wij toen niet. Dat zei mama niet. Ze zei niet ‘wie heeft dit nou weer bedacht? Gat-ver-damme!’. Nee. Ze zei ‘hmmm lekker!’. Ze glimlachte gewoon en bedankte ons voor dat heerlijke ontbijt op bed. Geen idee dat we haar nog meer werk hadden bezorgd.

Nu weet ik wel beter. Ik was altijd al dolblij met zo’n mama zoals die van mij. Maar nu nóg meer. Alleen al.. omdat ze al die jaren die boterham met veel-te-veel-hagelslag zonder gemopper en met veel liefde heeft opgegeten.

11 reacties op “Moederdag”

  1. Pingback: Moederdagstress in tijden van Corona - Inspirerendgekwebbel

  2. Wat prachtig , en heel herkenbaar! Zoals die voetjes trip trap op de trap naar beneden, dan al dat gerommel in de keuken en dan mama die zo verrast is met het lekkere ontbijt op bed! En dan; ik zeg toch niet, dat er een borduurwerkje in zit ! 🤣🤣🤣 Fijne moederdag Mama ! ❤❤

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *