Kwebbeltantes en kletskousjes; een piep in je oren, maar een grote glimlach op je gezicht

‘Ja mama, ja toch mama? Mama.. mama.. mama. Mama, ja toch? Mama.. mama..?’

Eh.. ja? Zeg ik aarzelend en ik kijk mijn peuter aan. Ik zie haar zo ongeveer met haar ogen rollen en ik zie in haar blik dat ik nu de wind van voren ga krijgen.

‘Mamaaaaa (zucht!). Mama, ik zei ‘nee’ en jij zegt nou ‘ja’, maar ik zei ‘nee’ mama.. mama..’

Shit, wat zei ze dan? Ze hield weer een monoloog van een kwartier en ik ben ergens in de eerste minuten afgehaakt. Maar nou heb ik natuurlijk een domme fout gemaakt door ‘ja’ te zeggen, terwijl ik ‘nee’ had moeten zeggen. Stom van me. Tja.. mijn kans was 50/50.

Dit komt regelmatig voor. En ze gaat echt niet akkoord met een knik en een ‘ja’ op zijn tijd. Want als die ‘ja’ een ‘nee’ had moeten zijn, ben je dus de sigaar. Dan heb je gewoon niet goed opgelet. En daar sta je dan.. met je mond vol tanden.

Ik weet niet hóeveel woorden er per minuut in ons huishouden worden geproduceerd, maar het zijn er heel-erg-veel! Onze peuter ratelt zó veel dat ze zich soms verslikt in haar eigen woorden. Ik zie haar dan letterlijk naar adem happen. Haar adem zit dan zó hoog, dat ze letterlijk een centimeter groter is op dat moment. Onze kleuter idem. De snelheid van het produceren van woorden is bij haar meestal íetsje lager, maar de hoeveelheid woorden die haar mond verlaat is duidelijk gelijk. Vrouwen produceren gemiddeld 20.000 woorden per dag en mannen rond de 7000, maar bij die meisjes van ons zit dan gemiddelde duidelijk wat hoger.

Kwantiteit boven kwaliteit zou je zeggen. Maar als de kwantiteit zeer hoog is, wordt de kwaliteit in dit geval ook beter. De woorden die je af en toe om de oren vliegen.. waar halen ze die vandaan? ‘Ze heeft een zeer goede woordenschat’ is het eerste wat ik hoor tijdens een evaluatiemoment bij de peuterspeelzaal. Bij kwebbeltante nummer 1 en bij kwebbeltante nummer 2 hetzelfde verhaal. Kwebbeltante nummer 3 is nog maar 8 maanden, maar die gaat zonder twijfel haar grote voorbeelden achterna. Het decibel wat er uit dat kleine mondje komt, wordt ook met de dag hoger en hoger. Een grote gezellige bende, dat wel.. het zorgt voor een piep in je oren, maar vooral ook voor veel hilarische momenten. Vaak is het eenrichtingsverkeer.. een monoloog die niet lijkt te stoppen. En als het al een gesprek is, weten ze het toch beter of proberen ze je de mond te snoeren. Ofja..ik weet niet of ze het opzettelijk doen, maar je staat regelmatig met je mond vol tanden..

Gevatte opmerkingen

Hoor ik dat nou goed wat ze zegt? Ja dat hoor je goed. Komt dat uit dat kleine mondje? Ja dat komt uit dat kleine mondje.

– We zitten samen aan tafel en mijn 5-jarige verslikt zich en hoest, waarop haar 3-jarige zusje reageert met: ‘Dan zit er een kriebel in je keel, dan jeukt het in je keel. En dan.. gaat je gezicht dood. En dan ook je hoofd..’. – Niemand reageert – . ‘Ja toch mama, ja hè mama? Mama?
Uhhhhhh..

– Onze peuter heeft de laatste tijd een interesse in spugen. Super interessant is het blijkbaar om te zien hoelang haar spuug er over doet vanaf het moment dat het haar mond verlaat tot aan het moment dat het op de grond uit elkaar splasht. Ze spuugt op het schoolplein op de grond en voor de zoveelste keer zeg ik haar geïrriteerd dat ze niet moet spugen, waarop ze heel nonchalant opkijkt en zegt: ‘Ja maar mama.. daar kan ik dan niks aan doen, dat komt omdat het dan gewoon uit mijn mond lekt..’.
Uhhhhh.. hè?

– Het was niet zo gezellig en ik moet mopperen op mijn 3-jarige peuter. Een paar minuten later doorbreekt zij de stilte en zegt: ‘Mama ben je nog mijn beste vriend?’. Ja. ‘Dan moet je niet meer zo stom tegen mij doen!’.
AU.. 1-0


Voor de zoveelste keer ben ik verwikkeld in een strijd met mijn kleuter wanneer ze zich moet aankleden in de ochtend.  Ze vindt de trui stom en ze wil een jurk aan. Daarna proberen we rustig te praten. Ze vertelt dat Lauren uit haar klas pasgeleden een keer een jurk aan had met een broek eronder. Ik zeg dat iedereen weer andere dingen mooi vindt, iedereen mag zelf bepalen wat hij/zij aan trekt.. waarom ze antwoordt: ‘Ja! maar jij laat mij niet kiezen! Ik mag dat dus ook zelf bepalen..’. Waarop ik antwoord: ‘Uh, ja maar ik ben je mama..’. Wat een flutantwoord van mij, i know! Ze had natuurlijk helemaal gelijk. Daar sta je dan met je mond vol tanden. Alweer.
2-0 denk ik zo..

– Mijn dochter draait rondjes en zegt: ‘Als ik draai word ik miskelijk’. Ik zeg haar dat het ‘misselijk’ is, waarop haar 5-jarige (oudere) zus zegt: ‘Mama, doe eens normaal. Als ze miskelijk zegt dan moet je haar gewoon laten..’
AU.. 3-0 (hoezo spannen jullie samen tegen mij?)

– Kwebbeltante nummer 1 zit tijdens het avondeten flink te klagen en gaat maar door zonder te stoppen. Kwebbeltante nummer 2 kijkt op van haar bord en zegt heel rustig en vrolijk: ‘Maar zus.. zo erg is het toch niet in dit huis?’ en gaat weer rustig verder met eten.
Bammm.. 3-1 (mama is back in the game)

– Vandaag zei mijn kleuter nog: ‘Mama.. papa zegt net dat jij een eisenwijg ding bent.. eisenwijg…ehh eisenwijg..’. Bedoel je eigenwijs? ‘Ja’.

Moet je die praat hierboven lezen.. en dan zeggen ze dat IK eisenwijg ben?! Juist ja..

Woordenschat

Laten we het eens even over die woordenschat hebben. Nederlands is echt een heel ingewikkelde taal. Dat weet iedereen. Dan zijn er ook nog heel moeilijke woorden en moet je als peuter en kleuter alle woorden en betekenissen leren. Kijk.. in België doen ze dat beter. Daar hebben woorden vaak een heel logische betekenis; zakklapper-agenda, botsballon-airbag, plankzijlen-surfen, glijaf-glijbaan (dan heb je nooit meer het probleem dat kinderen via de glijbaan omhoog lopen, want het heet immers een glijAF), pechstrook-vluchtstrook (logisch toch! Je staat langs de kant van de weg met ‘pech’ en daarom heet het een pechstrook. Maar nee.. hier in Nederland gebruiken we het blijkbaar om te ‘vluchten’), druppelvanger-paraplu (kijk dan weet je meteen waar dat ding voor gebruik wordt, om druppels te vangen dus).

Hier in Nederland hebben we andere woorden. Als peuter en kleuter moet dat helemaal lastig zijn, ook al praten ze hier in dit huishouden als Brugman.. veel woorden zijn onbekend of toch moeilijk. Zo werd een trampoline omgetoverd tot ‘boingveld’ (mama, kijk daar hebben ze een boingveld). Ja, ook best logisch toch. Daar kun je dan fijn op boinken. Toen mijn peuter op de grond een pen uit elkaar liet vallen en zij alle onderdelen zocht, werd het veertje van de pen omgetoverd tot ‘poinkertje’ (kijk mama, daar ligt het poinkertje). Ja, ook al best logisch. Want met dat dingetje kun je poinken.. poink poink poink..

Vervoegingen in de Nederlandse taal

En dan.. hebben we het nog niet gehad over ‘vervoegingen’. What the hell. Ook al zoiets moeilijks. We hebben sterke werkwoorden en zwakke werkwoorden. Hoezo is het ene werkwoord sterker dan de andere woorden? Naja, dat heeft gewoon iemand bedacht en dan doen we dat gewoon. Zo wordt ‘spreken’ in de verleden tijd ‘sprak’, want ‘spreken’ is een sterk werkwoord. Super sterk is dat woord.. moet je die spierballen zien. ‘Lopen’.. ook al zo’n krachtpatser, want in de verleden tijd maken ze er ‘liep’ van. ‘Fietsen’ daarentegen is echt een softie.. een zwak werkwoord, want ‘fietsen’ wordt ‘fietste’. Lopen is een sterk werkwoord en fietsen is een zwak werkwoord.. super raar toch. Fietsen gaat toch sneller dan lopen? Afijn.. Mijn kinderen vinden dat ook mega ingewikkeld.

Zo hoorde ik bijvoorbeeld:
– die sprook een andere taal (in plaats van ‘die sprak een andere taal’)
– hoorde je dat ik ik fleut? (in plaats van ‘hoorde je dat ik floot’)
– ik heb hem geen kusjes gegoofd (in plaats van ‘ik heb hem geen kusjes gegeven’).

En dan proberen we natuurlijk te verbeteren. Dan zeg ik bijvoorbeeld ‘ow.. heb je hem geen kusjes GEGEVEN?’ en dan kijken ze mij aan met een blik van..

‘pff daar heb je haar weer.. EISENWIJG DING!

3 reacties op “Kwebbeltantes en kletskousjes; een piep in je oren, maar een grote glimlach op je gezicht”

  1. Wat een leuk stukje weer Stephanie! Heel herkenbaar, die gezellige kletspraat! Julia had vroeger ook van die knap gevonden woorden zoals het is ‘kastuk’ (combi van kapot en stuk). En als Iris boos op mij was zei ze met een hele serieuze blik ‘Jongedame….!!!’ (Dat zei ik als ze iets niet mocht ?). En dan je gezicht maar in de plooi houden, haha. Ik lees je blog met veel plezier, ga zo door????

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *