High van de lijm en nog steeds geen slijm

De rage

Waar wij in 1996 helemaal in de ban waren van punikken, zijn alle kinderen nu aan het slijmen geslagen. Slijm maken is dé nieuwste rage en het is heel makkelijk! Lees ik overal..

Heel internet staat vol met ogenschijnlijk perfecte plaatjes. Ook ik kan hier een mooie foto laten zien van ons mooi hoopje blauwe slijm met paarse glitters. Maar dat doe ik niet. Er ging namelijk heel wat aan vooraf.

De voorbereidingen

Als moeder kom je er soms achter dat je bepaalde dingen kunt, waarvan je eerder dacht niet te beschikken over die capaciteiten. ‘Onderschatting’, noemen ze dat. Soms is het andersom. Vandaag dus. Dat was een gevalletje ‘OVERschatting’. Heel Nederland maakt al maanden ‘slijm’, dus ik dacht ‘dat kan ik ook!’. Een gezellige slijmerige middag met mijn meiden, gezellig toch? Hoe moeilijk kan het zijn? Juist ja. Dat dacht ik dus ook.

Vol goede moed stel ik in de ochtend voor om deze middag slijm te gaan maken. Mijn peuter en vooral mijn kleuter zijn natuurlijk dol enthousiast. Ze zijn vervolgens nog nooit zó enthousiast naar school gegaan. Tijdens de middagpauze vraagt mijn kleuter of ik alle benodigdheden al in huis heb gehaald. ‘Nee, nee, maar dat komt goed schatje! Dat doe ik dadelijk samen met je zusjes, wanneer jij op school zit’. Haar blik geeft mij het voordeel van de twijfel. Met behulp van google maak ik een boodschappenlijstje; lenzenvloeistof met borax of boorzuur (wat?!), zuiveringszout, baking soda of natriumbicarbonaat (wat wat wat?!), doorzichtige of witte knutsellijm (dat moet lukken) en voedselkleurstof (ja, dat moet ook wel lukken). Met behulp van nog meer google heb ik uiteindelijk alle benodigdheden in mijn winkelwagentje liggen. We zijn nog net op tijd thuis om mijn kleuter op tijd van school te halen.

Yes, nu gaat het feest beginnen! Na school lopen we vrolijk naar huis, de één nog blijer dan de ander, want.. we gaan slijm maken! En niet zomaar slijm, maar glitterslijm! Ja ja, ik heb ook wat buisjes glitters gekocht. Wat een feestfestijn moet dat gaan worden.

Poging 1

Ik google een recept en samen voeren we alles stap-voor-stap uit. Roeren, roeren, blijven roeren.. een knullig hoopje doorzichtige lijm kijkt mij aan vanuit een zielig plasje water. In plaats van mooie roze slijm met paarse glitters, zie ik een soort van brok smurfensnot. Die smurfensnot moet zich nog vermengen met dat water? Maar het plasje water en de brok lijm houden duidelijk afstand. En dat hebben wij weer.. Dat recept klopt gewoon niet!

poging-1-slijm.jpg

Poging 2

Laten we een ander recept zoeken, iets met scheerschuim. Dat gebruiken ze toch ook soms? Weer voeren we alles stap-voor-stap uit. Alles mengt zich tot een gezellig smeersel, het ziet er leuk en vrolijk uit, maar het is duidelijk geen slijm. Mijn kleuter kiepert er nog een halve kilo glitters bij, maar ook dat zet geen zoden aan de dijk.

Terwijl mama licht wordt in haar hoofd, worden de kinderen ongeduldig en schuiven ze de teleurstelling niet onder stoelen of banken. ‘Wat een moeder’, moeten ze gedacht hebben. En ze hebben gelijk, de keukentafel ligt vol met bakjes glitters, kleurstoftubetjes, lenzenvloeistof, baking soda, potjes lijm en dan nóg geen slijm kunnen maken.. Maar het ligt echt niet aan die slijm snuivende moeder, het is weer de schuld van het recept. Het klopt gewoon niet.

poging-2-slijm.jpg

Poging 3

We schakelen de hulp in van YouTube. Als het ons niet lukt om slijm te maken met een recept, dan doen we dat wel aan de hand van een filmpje. Dan kan er toch niks mis gaan? Je doet gewoon alles na. Heel YouTube staat vol met filmpjes van kinderen (!!) die slijm maken. Gewone slijm, fluffy slijm, doorzichtige slijm, gekleurde slijm, glitter slijm..

Afijn, wij kiezen gewoon voor ‘gemakkelijk slijm maken’. Een meisje van een jaar of 8 legt alles uit. Ze laat alles zien en ze neemt ons enhtousiast mee in haar verhaal. We volgen haar handelingen en doen alles na. Maar dan.. laat zij vrolijk haar doorzichtige slijmerige smurrie zien, de slijm kleeft aan haar handen zoals goede slijm moet kleven. Ze trekt de slijm uit elkaar en we kunnen er toch zeker doorheen kijken. Perfecte doorzichtige slijm. Mijn kleuter, peuter en ik kijken beteuterd in ons bakje. Grote donkere ogen kijken naar mij en dan weer in het bakje. En in ons bakje ligt meer iets wat op een hoopje beschimmelde hüttenkäse lijkt. Hoe kan dat nou weer?!

poging 3 slijm

Die lijm stijgt me echt naar mijn hoofd. Alle lijmpotjes hebben we al opgemaakt en nog steeds hebben we geen slijm! Iedereen is allesbehalve vrolijk. De kindjes zijn niet blij, want mama kan geen slijm maken. Papa is straks vast ook niet blij, want zijn scheerschuim is op. En mama.. is high van alle lijm. En onze kleuter vraagt zich hardop af wat een ‘haai’ in hemelsnaam te maken heeft met slijm maken. Zucht. Hoopvol en met een tikkie optimisme bellen we papa op om te vragen of hij nog een potje lijm (doe trouwens maar 5!) wil kopen als hij langs de winkel komt gereden.

Later een nieuwe poging.. maar voor nu geven we gewoon even mijn vroegere scheikunde leraar de schuld. Ik heb altijd al geweten dat er iets niet klopte aan die lessen van hem..

4 reacties op “High van de lijm en nog steeds geen slijm”

      1. Idd. Gewoon n super slechte leraar. Dus bijna zeker kan nu geen mens die op de knip heeft gezeten slijm maken. Ellende!?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *