Alles moet pedagogisch verantwoord, of draven we door?

Een pauze met een koekje

Het is maandagochtend 10.00 uur en ik zit aan tafel met een collega en twee kinderen van een jaar of 10. Ik ben op mijn werk en we hebben pauze. De jongens zijn bij ons voor een onderzoek vanwege leerproblemen. Van al dat harde werken krijg je dorst en honger, dus we drinken een lekker glaasje ranja, eten fruit en iedereen kiest een lekkere koek uit de koektrommel.

‘Jullie mogen geen koeken meer mee naar school nemen, toch?’, vraag ik aan de jongens. De jongens bevestigen dat met een knik, terwijl ze hun koek vermorzelen.

Terwijl zij in stilte genieten en hun buikjes vullen, word ik meegenomen in mijn gedachten. Dagelijks nemen alle kinderen een stuk fruit mee naar school, heel gezond. Een goed iets, vind ik. Maar anderzijds denk ik terug aan mijn dagelijkse liga op de basisschool. Je weet wel, zo’n melk-liga, een koekje met in het midden dat lekkere stukje witte vulling waar je dan zeker tien minuten over deed. Soms deelde je de koek met een klasgenootje, maar het witte gedeelte bewaarde je altijd voor jezelf. De twee jongens kijken mij aan alsof ik een of andere holbewoner ben uit de prehistorie, terwijl ik watertandend vertel over mijn liga.

Verboden koekjes

Nu zijn koekjes verboden op school. En drinken? Bij ons op school mogen de kindjes geen drinken meenemen. Dan drinken ze pas om 12 uur in de grote pauze wanneer ze een boterham eten. Ze mogen wel een slokje water drinken bij de kraan, dat dan weer wel. En weer denk ik terug aan mijn dagelijkse liga.. en aan mijn pakje appelsap. Of mijn beker ranja. Suikerbommetjes, weten we nu. Maar toen niet. Of wel? Nou en. Volgens mij had onze generatie minder overgewicht dan de generatie van nu. Ow, sorry jongens.. ik dwaal af met mijn gedachten.

Verboden traktaties

Gelukkig maakt mijn collega een bruggetje naar ‘traktaties op school’. Beide jongens kijken elkaar aan en schudden ‘nee’. Wat nee? Mogen jullie niet trakteren op school wanneer je jarig bent? vraag ik verbaasd. ‘Jawel, maar dan moet je gewoon een snoepje nemen uit de snoep-pot in de klas’, vertelt een van de jongens. Waarom dan? vraag ik weer op mijn beurt. ‘Anders krijg je telkens hele ongezonde en grote traktaties en willen alle ouders steeds weer iets mooiers maken’, vertelt de andere jongen. Volgens mij staat mijn mond nu een beetje open en val ik bijna van mijn stoel van verbazing. O mijn god, denk ik. Wat een getut zeg, wat een gedoe, wat een gezever, wat een ge.. alsjeblieft zeg. De andere jongen knikt heftig, ‘bij ons gaat dat ook zo!’.

Lang leven de familiedozen paprikachips

Ik kan me nog herinneren dat mama’s met dozen chips het schoolplein op kwamen lopen. Twee dozen om precies te zijn; paprikachips en naturelchips. Lekker handig. Niet tot middernacht aan de keukentafel een hippe traktatie in elkaar knutselen, maar de supermarkt inlopen en vervolgens weer uitlopen met twee grote dozen chips onder de arm. Of een ijsje in de zomer. Niet zelf ‘gekweekt’, maar gewoon zelf gekocht. Raketjes. Drijven we nou allemaal een beetje door of wat? Leuk hoor om iets in elkaar te knutselen wanneer je dat leuk vindt, maar is dat gefriemel je grootste nachtmerrie, dan laat je het toch lekker achterwegen? Door al dat geknutsel van ons, mogen sommige kinderen niet meer trakteren. Omdat wij doorslaan met onze Pinterest creaties. Elkaar willen overtreffen. En omdat sommige mensen ‘miepen’ over een stukje drop of een laagje chocolade in een traktatie.

Pedagogisch verantwoord eten

Kom op zeg, al dat geneuzel over eten. Je zou er bijna niet meer van durven eten! Overal weten ze wel weer íets over te zeggen. Helemaal wanneer je kinderen hebt, want.. je geeft je kind toch geen pizza en frietjes? Of spaghetti met tomatensaus uit een pakje? Je geeft ze toch geen soep uit blik? Dat is echt niet pedagogisch verantwoord hoor. Lettersoep, dat is pas pedagogisch verantwoord eten!

Je moet uren in de keuken staan om verse soep te maken, verse groenten snijden en verse sauzen maken (die je kinderen vervolgens toch niet opeten). Maar what the hell? Wanneer dan? Wanneer je thuis komt van je werk? Tegen de tijd dat al die verse lekkernijen klaar zijn, slapen mijn kinderen al. Kun je dat niet in het weekend doen? Of op de dagen dat je thuis bent? Nee. Dan ga ik met mijn kinderen naar buiten, naar zwemles of doe ik de was. Vind je koken leuk? Nou, ga je gang en leef je uit. Maar die minderwaardige blikken en negatieve opmerkingen naar anderen toe, mag je dan achterwegen laten. Iedereen wil overal iets van vinden en iedereen denkt het te moeten delen.

Je moet wel pedagogisch verantwoord opvoeden hoor, in een pedagogisch klimaat en je kinderen spelen met pedagogisch speelgoed. Hmm.. daar horen de wasknijpers die mijn kinderen aan hun tongen hangen zeker niet bij?

Pedagogisch verantwoorde borstvoeding

Of is borstvoeding altijd pedagogisch verantwoord? 😉
Het geneuzel, gezever en getut begint al wanneer je kinderen geboren worden. Eigenlijk daar voor al, maar laten we het daar een andere keer over hebben. Borstvoeding. Ja, dat is zo’n punt! Je hebt echte borstvoeding goeroes en die zweren er bij. Ook ik vond het top. Maar niet iedereen vindt dat, logisch.. Maar nee hoor, dan ben je tegenwoordig echt een slechte moeder. Geen borstvoeding geven? Dat is net zoiets als je kind soep uit blik geven en voorverpakte groenten. Dat is echt ruk. Dat zeggen ze gewoon hoor. En het ergste is, meestal zijn het moeders die dat zeggen. Doe ’s lief!

Pedagogisch verantwoorde babyvoeding maken

Zelf maaltijden voorbereiden voor je baby van 8 maanden en al die maaltijden vervolgens invriezen? Top! Ik vond het verschrikkelijk. Ben er iedere keer weer vol goede moed aan begonnen, maar helaas haalde de k(l)ok mij telkens weer in. Maar dat is echt super slecht hè, groentehapjes uit een potje. O ja, nou dat weer.

Pedagogisch verantwoord duimen

Of is duimen nooit pedagogisch verantwoord? 😉 Of wel wanneer je eerst je duim wast met zeep? Of juist zonder zeep? Of wanneer je met links duimt? Of rechts? Of afwisselt? Of alleen ’s nachts?
Duimt jouw baby? Ja, mijn baby van 3 weken duimt. Dat is echt slecht hè? Wat?! Ik ga echt niet het duimpje uit het mondje van mijn 3 weken oude baby trekken. Zie je het al voor je?
Een speentje. Heeft jouw baby een speentje? Ja. Dat is echt slecht he, loedermoeder. Kom op, ik begrijp ook wel dat duimen op latere leeftijd gevolgen kan hebben en dat je een baby of peuter ook niet te lang met een speentje moet laten slapen. Maar een baby van 3 weken die duimt en een baby van 1 jaar die slaapt met een speen.. serieus? Waar hebben we het over?

Pedagogisch verantwoord speelgoed

Deze blog is geboren nadat ik in de ochtend een leuk filmpje van mijn baby naar mijn vriendinnen stuurde. Misschien ken je die groep-app nog wel van mijn Supermam vs loedermoeder blog. Ik plaats een kort filmpje van mijn 10 maanden oude baby die uit een loopstoeltje probeert te klimmen. Het ziet er aandoenlijk uit en meteen heel slim hoe ze dat doet. Het is grappig bedoeld, dat filmpje. Wat is er nou leuker dan de dag om 8 uur beginnen met een lach? Ik voeg er nog een ‘grappig bedoelde tekst’ aan toe, zoiets van ‘levensgevaarlijk die stoeltjes, dat staat niet in de handleiding’. Met een grote knipoog.

Ik lees vervolgens een leuke reactie, maar ook krijg ik direct reacties over het loopstoeltje op zich. Dat die dingen onverantwoord zijn, slecht voor de motoriek. Dat is slecht voor de ontwikkeling, maar.. je moet het zelf weten. Mijn kindje zit geen uren in dat ding. Ander discussie punt. Maar daar ging dat filmpje niet over. Keep it cool. Take it easy. Luchtig. Niet zo zwaar. Ik wilde gewoon even een grappig filmpje delen, lachen met vriendinnen.. het idee van ‘start de dag met een lach’. En niet van ‘begin de morgen met een zorgen’ of ‘open de deuren en laten we gaan zeuren’.

Gemauw, gemiep, gedoe en gezever

Al die regeltjes van tegenwoordig. Alles kan altijd beter. Er is altijd wel íets van te vinden. Het kan altijd nóg beter. Correctie; het ‘moet’ altijd nog beter. Alles moet (pedagogisch) verantwoord zijn, met eten, speelgoed, kleding, je kan het zo gek niet bedenken. Kom op zeg. Wij zijn zelf ook groot geworden van boterhammen met hagelslag en pakjes appelsap. Met niet biologische pompoensoep, met gele eieren, bruine eieren of plofkippen. We zaten vast en zeker in een niet-pedagogisch-verantwoorde-gordel toen we iedere zomer 1000 kilometer naar Spanje reden. Het was vast en zeker niet pedagogisch verantwoord dat we onderweg een hele bak snoep leegaten en het was nog minder pedagogisch verantwoord dat die hele inhoud er in vloeibare toestand weer uit kwam.

Je moet het zelf weten

Dat eten is echt niet biologisch hoor, maar.. je moet het zelf weten.
Dat speelgoed is niet pedagogisch verantwoord, maar.. je moet het zelf weten.
Die babyvoeding komt uit een potje hè, maar.. je moet het zelf weten.
Met een baby in een vliegtuig is niet verantwoord, maar.. je moet het zelf weten.

Je moet wel verdomd stevig in je schoenen staan om niet omver geblazen te worden van al dat gemauw, gemiep, gedoe en gezever ..

Relax. Take it easy.

Máár.. je moet het zelf weten : – )

5 reacties op “Alles moet pedagogisch verantwoord, of draven we door?”

  1. Idd. Een beetje bij en bij, niet te moeilijk doen. En vooral genieten en leuk houden. Naar je eigen gevoel luisteren. ?

  2. Marie Therese

    Haha…idd wat een gedoe…..pfff……erg vermoeiend om al die regels te volgen…..doe maar gewoon dat is al gek genoeg?

  3. Lekker je gevoel volgen, dat is het beste, je bent een leuke, verstandige moeder, net zoals jouw moeder. ??

  4. Helemaal geweldig je blog!
    Ik ben zelf ook moeder en herken het helemaal!
    Nogmaals, lekker doen waar jezelf zin in hebt. Je hebt het beste met je kindje voor!

    Liefs

    1. stefaniegroeneveld

      Dankjewel en wat leuk dat je een reactie achter laat. Leuk om te horen dat mama’s het herkennen 🙂 liefs

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *