Moeders van nu

Multitaskende moeders

Moeders van nu multitasken er op los. Ze zijn mama, zus, dochter, vriendin, vrouw, klasgenoot, collega en dan ook nog gewoon mens. Ze zijn luizenmoeder, brigadier, organiseren een dorpsfeest, helpen bij het overblijven, zitten bij de ouderraad, vergaderen, poetsen, koken, ze volgen een cursus schminken, een kookworkshop en proberen tussendoor nog te sporten.

Er was eens..

een jonge, actieve vrouw. Ze had een baan in de horeca, maar wilde wat anders. Toen had ze een baan in de logistiek, deed een kappersopleiding en wilde toen toch weer terug de horeca in. Maar ze had nog een droom. Moeder worden. Die droom leek werkelijkheid te worden, maar spatte al snel uiteen. Met dat grote verdriet bleef ze doorgaan en stappen zetten. Kin omhoog en gaan met die banaan. Na twee jaar kreeg ze een nieuwe baan en ging ze weer studeren. Zich verder ontwikkelen. Haar andere droom kwam even later toch uit en zwanger werkte en studeerde ze verder. En toen.. op 7 juni jongstleden postte ze dit bericht:

‘Hoeraaa! Na vier jaar heel heel heel hard werken heb ik vandaag mijn scriptie mogen verdedigen.. wat er in vier jaar allemaal is gebeurd… ik ben begonnen als instructeur op het Koning Willem 1 college, zwanger, gestart met de opleiding, ons eerste kind gekregen, Propedeuse gehaald, zwanger, afgestudeerd voor AD, ons tweede kind gekregen, toch gekozen om door te gaan voor de Bachelor, zwanger, derde kind gekregen en uiteindelijk, zonder enige vertraging, afgestudeerd als docent consumptieve techniek met een 8,1!! Dit voelt zooooo goed!!!
#ikdrinkalleennogmaarchampagne (snap ik!) #trots (wij ook!)’

Buurvrouw & buurvrouw

Ik zag haar berichtje op social media. Dit is nou een typisch voorbeeld van de powervrouw van onze generatie. Zo. Dat dacht ik echt toen ik dit berichtje las van mijn 34 jarige mooie buurvrouw. Ik was echt trots toen ik dat las.

Zes jaar geleden bouwden we tegelijkertijd ons eigen huis. Koffiezettend voor de werklui, maar ook kruiend met bakstenen en met jeukende armen ons huis isolerend, brachten wij op onze kisten onze avonden en weekenden door. Plassend in een stinkend ijzeren vooroorlogse dixi, wat onze buurman een toilet noemde, en daarna met voorkeur, toch maar zittend achter een bergje metselzand. En overdag ook nog werkende om niet te vergeten. Ook daarna zaten wij niet stil.

Mijn buuf aan het woord

Het koste soms letterlijk bloed, zweet en tranen. Op momenten dat je denkt ‘dit gaat me nooit lukken, ik kan het niet’, moet je stoppen met denken, op die sneltrein springen en gewoon doorgaan. Uiteindelijk komt er licht aan het einde van de tunnel. En dat gevoel als je dan eenmaal over de finish komt… Ze zeggen weleens ‘geen hoge pieken zonder diepe dalen’ en zo is het. Hoe dieper het dal, hoe hoger de piek die volgt. En die pieken, die zijn verslavend!

Regelmatig vragen mensen mij hoe ik het allemaal doe, drie kinderen, huishouden, werk, studie en een sociaal leven (hoewel dat op een erg laag pitje stond de afgelopen vier jaar). Het was een kwestie van prioriteiten stellen en als je een keuze maakt, daar ook voor 100% voor gaan. Een dag thuis met de kinderen is een dag thuis met de kinderen, geen werk, geen school, alleen maar aandacht voor de kinderen. Andersom natuurlijk ook, een dag werken is een dag werken, geen school of kinderen. Zo veel mogelijk in het moment leven. En soms ook de boel, de boel laten.. die was komt later wel weer.

En wat misschien nog wel het aller aller aller belangrijkste is, is een goed vangnet van een fantastische man, ouders en schoonouders. Als zij niet vierkant achter mij stonden en te hulp schoten op drukke momenten had ik nooit kunnen bereiken wat ik nu heb bereikt.

Moeders van nu multitasken er op los

Onze generatie vrouwen is flink vooruit gegaan in kansen en mogelijkheden. Waar studeren eerst nog geen optie was en werken al helemaal uit den bozen, zijn er nu meer kansen. Soms denken anderen ‘relax mama!’. En wij denken dat ook. Maar we mogen reizen, moeder zijn en ook gewoon ‘mens’, collega en klasgenoot. Het vraagt soms om bloed, zweet en tranen, maar menig vrouw in de wereld zal jaloers zijn op die mogelijkheden. Niet iedereen krijgt die kans. Hierdoor nemen we die zwetende handen en tranen graag voor lief.

Daarom posten buurvrouw & buurvrouw samen deze blog. Voor alle werkende of niet-werkende, studerende of niet-studerende, zorgende of niet-zorgende, studerende-werkende-en-zorgende vrouwen. Niet alleen in deze straat, in ons land, maar over heel de wereld.
Who run the world? ; -)

2 reacties op “Moeders van nu”

  1. Marie Therese

    Wauw..die lisselot….proficiat xxx……en ook een dikke pluim voor jou xxx jij doet het ook super geweldig in dit drukke bestaan ??

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *