moederdagstress

Moederdagstress in tijden van Corona

Easy peasy

Moederdagstress, nog nooit van gehoord. ‘Hoe makkelijk was het ‘vroeger’? Op school werd een leuk cadeautje in elkaar geknutseld, klassikaal werd het versje erin gedreund, de kindjes verstopten het cadeautje zodra ze thuis kwamen (‘Mama, ik heb je Moederdagcadeau verstopt, niet onder mijn bed kijken hè!’) en op zondagochtend genoot je in bed van boterhammen met lekker veel hagelslag. Weinig Moederdagstress voor papa. Maar toen kwam het Corona-virus onze kant op en de vaders zaten met hun handen in hun (ondertussen) veel-te-lange-haar.

‘NIET voor mama’

Wie had ooit gedacht dat dit virus zelfs effect zou hebben op het Moederdag-stressniveau. In menig huishouden loopt het stressniveau de laatste dagen hoog op. Want nu, beste mensen, krijgen alle mama’s een mailtje doorgestuurd van school met als onderwerp ‘NIET voor mama’. Mama’s sturen dit mailtje door naar de papa’s, die vervolgens de uitgebreide Moederdagcadeau-instructie (inclusief versje) openen in een Word-bestand. Vervolgens klinkt het geluid van een geopend brievenbusklepje en valt daar plots een Doe-Het-Zelf pakketje op de mat, netjes afgeleverd door de juffrouw.

Quasi-onschuldig

Ik heb ontdekt dat er op dat gebied twee soorten papa’s zijn. De papa’s die netjes aan de slag gaan, goedwillend een plakkerig knutselwerkje in elkaar fabriceren terwijl de lijm ondertussen in het veel-te-lange-haar kleeft en iedere avond netjes het versje oefenen. Deze groep behoort wel tot de minderheid, dat is niet wetenschappelijk bewezen dus pin me er niet op vast, het is maar een grove schatting en zeer waarschijnlijk waar.

Dan heb je de groep papa’s die het Doe-Het-Zelf pakketje quasi-onschuldig opzij schuiven, op de deurmat laten liggen óf eronder.

Terwijl ik dit typ, vraag ik me af of er ook een derde groep is. Misschien de groep die het mailtje van de juf niet opent en gewoon markeert als spam. Zou dat? Een ding is zeker, die groep heeft vast en zeker de minste stress van allemaal.

Een ontspannende dinsdagmiddag 

‘Op deze manier wil ik al helemaal geen Moederdag-cadeau meer, als jullie steeds ruzie maken!’, tier ik in het rond. We zitten nu ongeveer op quarantaine-dag 55 en het is een feit dat de kinderen steeds minder van elkaar kunnen hebben. De één kijkt de ander net te lang aan, op een verkeerde manier, of gewoon helemaal niet en dat is dan ook weer niet de bedoeling. Zij heeft de blauwe beker en ‘hoe-heeft-ze-het-in-haar-hoofd-kunnen-halen’ belachelijk is dat zeg, want die beker wilde de ander natuurlijk hebben! Je kent het vast wel. Is het zo’n dag? Ja, het is zo’n dag. Papa heeft bedacht om het Moederdagcadeau in elkaar te knutselen en ik word over enkele minuten naar boven gebonjourd. Ondertussen wacht ik beneden met de kinderen, want papa moet boven even zijn inmiddels-veel-te-lange-quarantaine-kapsel in model brengen. Het wachten loopt niet zo soepeltjes laten we maar zeggen…

Drie paar donkere oogjes kijken mij aan. ‘Jij had hier ook al helemaal niet meer moeten zijn!’, werpt mijn 6 jarige en tevens oudste dochter mij toe. Zozo, daar heeft ze gelijk in. ‘Ja, maar papa is nog boven en ik kan jullie toch niet alleen laten, kijk, het water ligt al overal!’. Dan stapt papa opeens ontspannen, glimlachend en met zijn haar in de plooi de kamer binnen… ‘Zo! En waar is de verf?’. Ik wijs hem de kast en loop naar boven, waar mijn vriendinnen-app ondertussen explodeert van zo’n zelfde soort toestanden.

Pakketje op de deurmat

‘Het Doe-Het-Zelf pakketje ligt hier al weken. Ik vertik het om er iets mee te doen!’, stuurt een vriendin. Vervolgens stuurt papa mij een foto van wat er ondertussen beneden gebeurt. Op de foto zie ik onze dreumes een, eerder in de oven gebakken, klei-kunstwerkje in stukken vermorzelen. Er staat nog net geen ‘Fijne moederdag’ onder de foto. Ik klik het weg en zie in de app dat het Doe-Het-Zelf pakketje bij een andere vriendin inmiddels voor flink wat opschudding heeft gezorgd in het dorp. Het pakketje met de naam van haar dochter was namelijk niet geadresseerd aan papa, maar aan de broer van papa. Die is inmiddels verhuisd en het pakketje was verstuurd naar het oude huis. De nieuwe bewoners zitten vast in België vanwege Corona en daarom kwam het bij de buren terecht. De buren hadden geen flauw idee wie het meisje op het Doe-Het-Zelf Moederdagpakketje was en daarom ging het pakketje het dorp rond. Uiteindelijk kwam het terecht op plaats van bestemming en deze papa knutselde vervolgens samen met zijn dochter het mooiste Moederdagcadeau in elkaar. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Zo zie je maar weer, de aanloop naar Moederdag zorgde nog nooit voor zoveel stress. Maar al die kunstwerkjes die we zondag in ontvangst gaan nemen, zijn met des te meer bloed, zweet en tranen in elkaar geknutseld.

Áls hij de mail geopend heeft tenminste…

En het pakketje niet onder de deurmat heeft geschoven… 😉


Laten we eens 25 jaar terug gaan in de tijd >> Moederdag

4 reacties op “Moederdagstress in tijden van Corona”

  1. Marie Therese

    Haha…heel leuk om te lezen😂😂alleen denk ik dat niet ieder een het leuk vind🤣🤣

    1. stefaniegroeneveld

      😅 Jawel hoor, ze kunnen zich heel goed vinden in bepaalde personages hoorde ik al

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *