mop van die moeder

Kennen jullie die mop van die moeder? 

Herken je dat?

Kinderen die de hysterie nabij zijn omdat ze een snoepje willen en dat niet krijgen, de donkerroze beker willen en niet die lichtroze of omdat ze die stomme kleren niet aan willen? Herkennen jullie dat ja?

Die mop

En kennen jullie toevallig ook die mop over die moeder die even op haar plaats werd gezet door haar bloedeigen dochter van 6 jaar jong? Nee? Laat ik die mop dan even vertellen. Maar let op, de clou laat even op zich wachten. Heb geduld…

Een normale dag

Het is een doodnormale doordeweekse dag. Doodnormale? Correctie, het is vrijdag. Het einde van de week, donkere dagen, de vermoeidheid slaat toe, laten we het daar maar op houden.

Mijn middelste dochter van 4 jaar paradeert op gouden hakschoentjes door de woonkamer. Om 16.00 uur vraagt ze om een snoepje. Correctie, ‘zij deelt mede’ dat ze een snoepje wil. De boze heks (ik dus) weigert dit bevel, waardoor deze prinses haar gouden hakschoentjes inruilt voor de stoute schoenen. Ze loopt op hoge snelheid met gebalde vuisten door de kamer, klik-klak-klik-klak-klik-klak, met haar armen stijf tegen haar lichaam gedrukt. Met een boze blik kijkt ze de heks aan, ‘dat is niet eerlijk!’ brult de prinses.

Een angstaanjagend geluid

Net op dat moment wordt de boze heks opgeschrikt door een ander angstaanjagend geluid. ‘Ik wil die stomme schoenen niet aan!’ klinkt het vanuit de gang. Het is de stem van de 6-jarige zuster. Ook bij haar is duidelijk de vermoeidheid toegeslagen en dit uit zich in stomende oren en licht ontvlambare ogen.

Wie doe ik na?

Werkelijk?! De boze heks weet zich even geen raad en besluit dit onheilspellende gedoe te lijf te gaan met een snufje humor.

‘Wie doe ik na?’ vraagt de heks terwijl ze stampvoetend door de kamer banjert en de woorden ‘ik wil een snoepje, dat is niet eerlijk!’ rondslingert. Ze eindigt voor de twee gezusters en wacht rustig en met een vredelievende blik op antwoord. ‘Mila!’ antwoorden beide zusters met een grote glimlach in koor. ‘Ja, goedzo!’ complimenteert de heks de twee gezusters.

En wie doe ik nu na?

Vervolgens gaat ze door en banjert op gelijke wijze door de kamer heen terwijl ze de woorden ‘ik wil die stomme schoenen niet aan!’ rondslingert. Ze stopt op dezelfde plek en wacht weer hoopvol op antwoord. Wederom stralen de twee zusters omdat ze wederom het juiste antwoord denken te weten, ‘Tess!’, antwoorden de twee prinsessen weer in koor. ‘Jaaa, alweer goed’, antwoordt de heks verontwaardigd en blij.

De clou

Met een grote glimlach en stralend van trots spelen de prinsessen verder en al snel zijn ze de hysterie van zonet vergeten. Maar dan uit het niets heft de oudste zuster haar kin, ze kijkt de heks met priemende ogen aan en zegt met luide stem: ‘Mila doe je schoenen aan! Eet je eten op!’. De heks kijkt haar als versteend aan. De prinses gaat tevreden verder met spelen, heft vervolgens weer haar kin, richt zich met een zachte blik en glimlach tot de versteende heks en zegt dan:

 

… ‘Dat ben jij hè mama!’

 


Meer verhalen over opstandige peuters en lieve kleuters:

Het ‘hoe gedraag ik me als een echte peuter of kleuter – reglement’

De school is weer begonnen en nog nooit smaakte mijn kopje koffie zó goed

Gedicht van mama – Mama als ik boos ben, hou je mij dan nog steeds lief?

Tips voor het verminderen van opstandig, explosief of onrustig gedrag bij kinderen

5 reacties op “Kennen jullie die mop van die moeder? ”

  1. Pingback: Mijlpalen en emotionele moeders - Inspirerendgekwebbel

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *