wasmand

Je kent het wel, die dagen dat je wasmachine het echt niet mag begeven

Please, don’t die

Je kent het wel, van die dagen dat je van harte hoopt dat je magische wasmachine het niet gaat begeven. Dat ding wat te weinig waardering van ons krijgt, maar wanneer we het missen de wereld vergaat. De dag dat alle kinderen ziek zijn. Eén voor één komen ze aan de beurt of BAM alle ziektekiemen vallen tegelijkertijd binnen en iedereen is ziek. Meestal gaat het zo.

Slachtoffer 1

Het is midden in de nacht. Het eerste slachtoffer roept je naam en ‘spugen spugen!’. Neee! Hoe hebben die verdomde bacillen ons huis kunnen vinden, we hebben zelfs geen naambordje! Slachtoffer 1 nestelt zich vervolgens met lege maag (leeg – tenminste dat denken wij) tussen ons in. Wij hebben ooit eens bedacht dat zieke kindjes bij ons in bed mogen liggen. Ik weet ook niet precies waarom, want het resultaat is dat we op deze dagen minimaal één keer ons bed moeten verschonen EN dat beide ouders geen slaap krijgen. Maar ach, zo’n arm ding wil je het liefst fijn bij je hebben. Totdat haar ogenschijnlijk lege maag toch niet zo leeg blijkt te zijn. Het vervolg, een vies bed, een vies kussen, een vies kind en een smerige mama. Want, ja zo gaan die dingen, zieke kindjes nestelen zich graag zo dicht mogelijk tegen mamabeer aan. Zij krijgt meestal de volle lading. Terwijl we alles poetsen en verschonen, zit onze kleuter met glinsterende ogen op ons bed, ‘jullie hebben het maar druk met mij?’.

Slachtoffer 2

De volgende avond slaapt iedereen weer in een fris en schoon bed. Maar deze fantasie is van korte duur. Om 3.00 uur nestelt zich de volgende zieke kleuter bij ons in bed. ‘Ik heb buikpijn, ik heb buikpijn.’ Ga maar lekker op je zij liggen en probeer te slapen. Waarom neem ik die alarmbellen niet serieus? Buikpijn resulteert bij kleuter nummer 2 namelijk altijd door een golf maaginhoud. En ja hoor. BAM, eigen schuld dikke bult. Had ik haar maar serieus moeten nemen hè. Weer alles verschonen. Terwijl ik de spetters van mijn gezicht veeg, help ik mijn trillende en snikkende pechvogel. Alle vieze was spoelen we af en mikken we in het bad om vervolgens na een hele tijd weer in slaap te vallen.

De ochtend

Na twee van zo’n nachten lukt het ons dan ook niet om ‘s ochtend op tijd uit bed te komen. Het resulteert in een haastende, hup hup hup ochtend. Alles behalve ontspannend. Het is een race tegen die klok. We hebben een half uur om onszelf en drie kindjes klaar te maken. Gelukkig slaapt onze kleine dreumes van 1 jaar nog. Eén minuut voor de deadline van 8 uur besluit ik haar snel uit bed te halen, zodat we daarna nog sneller naar school kunnen racen.

Slachtoffer 3

Ik stap haar kamer binnen, lach naar dat vrolijke snoetje wat ik tussen de spijlen van haar bedje zie verschijnen. Terwijl ik de gordijnen open en het raam een stukje open zet, vraag ik me af wat mijn reukzintuig op dit moment zo prikkelt. Mijn armen strek ik uit naar mijn o zo opgewekte meisje en dan zie ik het. Een slagveld. Mijn kind zit midden in een slagveld en ze is zelf net zo verbaasd als haar moeder. Ze kijkt naar haar inmiddels niet meer zo witte knuffeltje. Die vieze speen stopt ze ook niet meer in haar mond. Ze brabbelt wat en mijn armen stoppen met uitreiken. Holymoly. Wat is dit?! Daar zit ze dan, in een slagveld van wat gisteren toch zeker nog macaroni bleek te zijn. Ik herken zelfs de stukjes paprika en prei. Overal. Haar bed, haar pyjama en zelfs haar haartjes zitten onder.

Ik kijk naar mijn horloge en weer naar haar bed. Naar mijn horloge en weer naar haar bed. Ow, wordt het zó’n dag?!

Blogs die aansluiten bij dit onderwerp:

Aardappels, vlees en multitasken

De bijna-doodervaring van Blaadje, Boompje en Vlinder

De school is weer begonnen en nog nooit smaakte mijn kopje koffie zó goed

Blijf op de hoogte door ons te volgen op Instagram of Facebook

1 reactie op “Je kent het wel, die dagen dat je wasmachine het echt niet mag begeven”

  1. Weer zo mooi beschreven Stefanie, ik zag het als een film voorbij gaan, je hebt van die dagen die je wel over zou willen slaan, ik leef met je mee. ?Liefs, Toosje.❤

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *