Ik ben geen labiele moeder, ik wil gewoon dat je luistert en me helpt!

Te weinig aandacht

In Nederland is nog steeds te weinig aandacht voor de lichamelijke klachten van vrouwen na een zwangerschap. Er is te weinig specifieke kennis, er heerst nog steeds een taboe en er is simpelweg te weinig aandacht voor. En dat laatste is triest, in een land waar mensen zich wel druk kunnen maken over de nieuwe auto van de buurman, de nieuwe relatie van een politicus of zwarte piet die een huidtransplantatie moet ondergaan.

Te weinig kennis

Zo is er te weinig specifieke kennis over het signaleren en behandelen van bekkenklachten bij vrouwen. Veel specialisten bestempelen alle klachten gelijk en behandelen daardoor op de verkeerde wijze. Met als gevolg dat je onnodig lang rond blijft lopen met pijn, je niet serieus genomen voelt en wordt behandeld als een labiele moeder die zich er maar bij neer moet leggen.

Van specialist naar specialist

Na een osteopaat, twee manueel therapeuten, vijf (!) bekkenfysiotherapeuten, de huisarts en een sportarts, liet ik mijn klachten bijna voor wat het is. Na tien specialisten die het ‘niet meer weten’ en honderden euro’s minder, ga je twijfelen of er überhaupt nog wel iets aan te doen is.

‘Het is nu eenmaal zwaar’

Na de geboorte van drie kindjes dacht ik zelfs dat mijn lichamelijke klachten normaal waren. Helemaal wanneer de huisarts zei: ‘Tja.. de zorg voor drie kindjes is ook gewoon zwaar’. Worden afgescheept als een labiele moeder, ik ben er zo pissig om geweest. Meerdere keren. Helemaal als de stap om hulp te zoeken al groot is. Zet je eenmaal die stap, word je weer terug op je stoeltje geduwd. Zitten blijven en mond dicht.

Weer zo’n labiele moeder

‘De zorg voor drie kindjes is nu eenmaal zwaar’. Zorg? Welke zorg? Ik wilde gillen dat ik helemaal niet alleen voor ze kan zorgen, dat ik al twee jaar afhankelijk ben in de zorg voor mijn eigen kinderen, dat ik mijn huis niet kan poetsen en middenin de nacht niet naar ze toe kan lopen omdat mijn lijf het niet doet! En zelfs in ruststand is er nauwelijks verschil. Lekker makkelijk om het te gooien op de zorg voor drie kinderen.

Tranen 

Ik had geen energie en zin om heel mijn verhaal nóg een keer te doen. Om nogmaals duidelijk te maken dat die pijn er zelfs was zónder voor de kinderen te zorgen. In plaats daarvan was ik alleen maar bezig mijn tranen weg te drukken. Mij zien ze hier niet meer terug, dacht ik nog. Ik schudde ze netjes de hand, toedeloe. Het gevoel dat je niet serieus wordt genomen is nog het ergste.

Misschien hebben ze wel gelijk

‘Maar misschien is het wel gewoon zo’, ging ik denken. ‘Misschien hebben ze wel gelijk’. Totdat ik andere moeders van drie of meer kindjes zag hardlopen, dansen en spelen met de kinderen. Dat wil ik ook! Het is toch niet normaal dat ik dat niet kan. Weer ging ik verder zoeken. ‘Je bekken staat scheef’, ‘onee je bekken staat recht’, ‘je bekken is instabiel’, ‘onee toch wel stabiel’. Ja wat is het nou? Ondertussen probeerde ik zelf op onderzoek te gaan, maar je leest zoveel dingen dat je simpelweg verdwaalt.

Nog een keer naar de huisarts

Ondertussen besloot ik nog één keer aan te kloppen bij de huisarts, een andere huisarts, want bij die andere zagen ze mij niet meer terug zoals ik al zei. Deze huisarts stuurde me door naar de sportarts. ‘Je bent nu al ruim een jaar bezig bij de fysiotherapie, het werkt niet, laten we naar de sportarts gaan’. Ja, laten we dat doen.

Klachten verergeren

Die gaf mij vervolgens weer een beetje hoop totdat de klachten na enkele weken zelfs verergerden. Ze hebben me wel vijftien keer lek geprikt met dryneedling, gekraakt van alle kanten en ik heb oefeningen meegekregen in alle soorten en maten. Trouw deed ik die oefeningen, zelfs toen de pijn erger werd. ‘Zij hebben er verstand van’, dacht ik nog en ‘het zal er wel bij horen’.

Zoek het maar uit

Totdat ik het niet meer vertrouwde. Ik vroeg om een overleg tussen de arts en manueel therapeut. Jij zegt dit, hij zegt dat, hij ziet dit, jij weer wat anders. Praat met elkaar, pleeg overleg! Dat deden ze. De arts belde mij op en was meer stil dan dat ze sprak. ‘We hebben overlegd. Ja wij vinden het ook vreemd dat het niet aanslaat… We kunnen twee dingen doen. We sturen je door naar de revalidatiearts of we gaan door met waar we mee bezig waren, in de hoop dat het zo wat draaglijker wordt.’ Niet te geloven. Een revalidatiearts, terwijl je niet weet wat er te revalideren valt? Ik wil eerst weten waarom ik zo’n pijn heb en waarom het steeds erger wordt, ondanks alles wat jullie doen. Boos hing ik op. De verwijsbrief ligt nog steeds in een laadje.

Weg hoop, weg goede moed

Weer verloor ik de hoop. Zoek het maar uit. Weer dat niet serieus genomen worden. Een verschrikkelijk gevoel. Je kent je eigen lijf toch? Daar moet je op vertrouwen.. Nou, ik verloor het compleet. In een laatste schreeuw om hulp vroeg ik iedereen om mij heen om een referentie, een idee of wat dan ook. Zo kreeg ik van een vriendin weer een nummer van een bekkenspecialist. ‘Geef haar een kans, je moet dat echt proberen!’. Ze sprak zo overtuigend dat ik meteen belde.

Lieve balie-mevrouw

Ik kreeg de baliemedewerkster aan de telefoon en brabbelde wat, geen idee wat ik nu weer moest vertellen. Ik verdwaalde in mijn eigen verhaal omdat ik inmiddels zoveel paden had bewandeld dat ik niet meer wist waar ik liep. Deze lieve mevrouw onderbrak me en stelde me concrete vragen om het hele verhaal weer in kaart te brengen. Deze lieve mevrouw aan de andere kant van de lijn, was de eerste die echt luisterde en begrip toonde. Ik kon wel janken en zij had geen idee wat zij voor mij betekende. Ze noteerde alles en beloofde mij dat de bekkenspecialist contact zou opnemen. Ik bedankte haar voor het luisterende oor en de hoop die ze mij weer gaf. Later zou ik deze lieve balie- mevrouw opzoeken in de praktijk en haar vertellen wat zij heeft betekend.

Een lichaam liegt niet

Ik ben nog maar twee keer bij deze bekkenspecialist geweest, maar voel me meer gehoord dan ooit tevoren. Ik heb weer vertrouwen en geloof dat het echt beter wordt. Zij is de eerste geweest die de hele toestand op een andere manier heeft bekeken. Ze maakt gebruik van biofeedback tijdens het onderzoek en de behandeling. Het gaf me zoveel inzicht. Deze onderzoek- en behandelmethode maakt de spanning van de bekkenbodemspieren inzichtelijk.

Verkrampte bekkenbodem

Waar de spieren in actieve toestand de 100 moeten aantikken kwam mijn krakkemikkige piek niet boven de 20 uit. Er was geen kracht meer. En waar hij in rust volledig zou moeten ontspannen, doen de spieren dat bij mij niet meer. Ze blijven in verkrampte toestand ergens halverwege hangen en verklaren de pijn. Vervolgens gebruikt ze biofeedback om te behandelen. Je lichaam en hersenen krijgen bepaalde signaleren door via een soort van stroomschokjes om al deze spieren op de juiste manier weer aan het werk te krijgen.

Bevestiging

Er bleek geen sprake te zijn van bekkeninstabiliteit (waar ze al die tijd over spraken), maar juist over totaal verkrampte bekkenbodemspieren. Met alle oefeningen die ik al die tijd heb meegekregen en trouw heb gedaan, hebben ze het alleen maar verergerd. Die mevrouw, haar apparaatje en de metingen op het beeldscherm verklaarden mijn pijn in het bekken, mijn stuitje, het SI gewricht en de uitstralingen in mijn benen.

‘Al die tijd hebben ze geprobeerd je buitenband te plakken, terwijl je fietst met een kapotte binnenband’. ‘Bij jou valt heel wat te behalen, maar ik geloof dat je uiteindelijk weer pijnvrij zult zijn en alles kunt doen.’ Ze zag mijn glimlach en voegde er snel aan toe dat het wel veel werk en tijd nodig heeft. Ik haal mijn schouders, ‘ben toch al ruim vier jaar bezig’.

Opluchting

Dus ik ben niet gek? Niet ‘zomaar een labiele moeder’? Er is dus wel iets aan te doen? Ik was dichtbij het punt om mijn eigen lichaam te gaan haten… gewoon omdat ik er niks meer van begreep en het vertrouwen in mijn lichaam verloor. Omdat anderen het al lang hadden opgegeven.

Biofeedback

Ik weet natuurlijk niet of biofeedback en deze behandeling werkt voor alle vrouwen met bekkenklachten tijdens en na de zwangerschap. Ik weet zelfs niet of ik zelf helemaal van de pijn af zal komen. En toch zou ik nu al iedereen met dezelfde klachten doorsturen voor zo’n zelfde onderzoek. Het geeft je zoveel inzicht van wat daar binnen allemaal gebeurt en in waar je klachten vandaan komen.

Vertrouw je lichaam

Luister naar je eigen lichaam en intuïtie, ook al maken ze je helemaal gek. Het is een vak apart, een specialisatie waar veel artsen en fysiotherapeuten geen weet van hebben en daarom worden veel vrouwen maar aan hun lot overgelaten.

Taboe

Te triest voor woorden eigenlijk, dat in zo’n welvarend land met alle kennis die voor handen ligt en alle discussiepunten die aandacht krijgen, deze onderwerpen nog steeds worden verwaarloosd of een taboe zijn. Ik speel dit door naar alle specialisten die ik voorbij heb zien komen, in de hoop dat ze hier aan denken wanneer ze weer vastlopen en niet weten wat te doen. Dat ze geen genoegen nemen met ‘we proberen het draaglijk te maken’ en ‘je moet er mee leren omgaan’. Dat ze verder kijken dan hun eigen ‘kunstje’ dat ze standaard bij iedereen uitvoeren en deze vrouwen doorsturen naar een specialist met deze specifieke kennis.

Labiele muts

Ik hoop met mijn stuk meer vrouwen te bereiken met dezelfde soort klachten, vrouwen die na de bevalling(en) met klachten blijven lopen, vrouwen met chronische bekkenpijn. Vrouwen die als een labiele muts worden behandeld, maar die niet minder zijn dan een vrouw en moeder die niet genoegen neemt met deze stempel.

Meer over dit onderwerp:

Je lichaam na een zwangerschap – Help! ik wil het terug

20 reacties op “Ik ben geen labiele moeder, ik wil gewoon dat je luistert en me helpt!”

  1. Marie Therese

    Goed gezegd meid…..ik ben super trots op jou …dat je toch niet de moed hebt laten zakken…..maar het heeft jou ontzettend veel pijn gedaan..zowel fysiek als mentaal……dit komt goed…..daar werken we samen aan ???

    1. Super knap hoe je dit hebt aangepakt en naar je eigen gevoel bent gaan blijven luisteren! Je kent je lichaam het best maar als alles om je heel zo onduidelijk is en je zo blijft volhouden is super knap! Voor mij is het ook inspirerend. Loop na 3e zwangerschap al 1,5jaar bij heel veel specialisten zoals huisarts/bekkenfysios/manuele/chiropractor/osteopaat/homeopaat/accupunctuur en pijnpolie en pijnblokkades maar niks hielp. Nu sta ik op wachtlijst bij revalidatietraject. Maar ben nu bij fysio die samenwerkt met podo en daardoor lijk ik nu vooruit gang te hebben. Na jou verhaal krijg ik ook hoop. Dat werkt beter dan fysio tegen je zegt te pijn die je voelt is er niet schakel die uit. Maar mijn bekken staan na 3dagen continu scheef en geroteerd dus nu lijkt mijn bekkenpijn zenuwpijn te kloppen waar het vandaan komt. Dus altijd blijven volhouden tot je oorzaak en behandelplan hebt en vooral waar jeje goed bij voelt! Groetjes kim

      1. stefaniegroeneveld

        Zo.. Wat herkenbaar Kim. Het klinkt als mijn verhaal als ik je zo hoor. Ben je rijtje ook afgegaan en heb de verwijsbrief vd revalidatiearts liggen maar ik hoop dat ik nu op een goede plek ben waar ze me kunnen helpen zodat ik geen revalidatiearts nodig heb. Over die rotatie en scheefstand hadden ze het bij mij ook en dat bleek toen een gevolg van die verkramping. Hebben ze bij jou toevallig ook al op zo’n zelfde manier gekeken en proberen te behandelen? Met biofeedback? We zijn trouwens op hetzelfde punt.. Ook bijna 1.5 jaar na de 3e zwangerschap. Wat fijn om te horen dat je nu ook weer wat hoop hebt. Bij mij gaat dat ook op nr af, maar ik vind het wel fijn om te horen dat ik niet alleen sta in dit hele verhaal. Er is toch meer herkenning dan we denken.. Veel succes met dit hele traject. Ik hoop op veel succes in je traject. Groetjes Stefanie

  2. Labiele moeder? Ik vind je juist een powervrouw en een supermama! Als je kijkt naar wat je ondanks je klachten nog allemaal gewoon doet! Ik hoop zo erg dat jij over een tijd al die dingen weer pijnvrij kunt doen en natuurlijk al die dingen die je nu hebt moeten laten ook!

      1. Echt knap jo hoe je het hebt gedaan. Super goed doorzetten en naar je lichaam luisteren kei knap!
        Als ik jou verhaal lees, is het zo herkenbaar. Ik ben ook bij heel veel specialisten geweest en iedereen is symptomen aan bestrijden geweest en niks hielp. Na wel 10specialisten, sta ik nu op wachtlijst voor revslidatieproces. Maar ben door gegaan met zoeken tot ik terecht gekomen bij fysio die samenwerkt met podo. Hun aanpak is zo anders dan alle andere fysios. Ik lijk nu ook wat verschil te merken en houd me vast aan Hoop dat is wat hij me heeft gegeven. HOOP dat ik er voor mijn gezin en 3 kinderen kan zijn als moeder en als vrouw!! Succes en ik hoop echt dat je pijnvrij word!!

        1. stefaniegroeneveld

          Ja precies.. Hoop om er als moeder te kiezen zijn voor de 100% dat is ook mijn grote doel ??Jij ook veel succes en hopenlijk na een tijdje helemaal pijnvrij ❤️

          1. Zo goed van je dat je ondanks al die tegenvallers steeds weer , de moed niet hebt laten zakken. Het moet nu gewoon goed gaan komen. Ik heb er vertrouwen in. Je bent een kanjer.
            X X

  3. Hoi, ik herken zooooveel in jouw verhaal en ben echt serieus geïnteresseerd in waar jij deze behandeling ondergaat.

    Hoor graag.

    Groetjes m.

  4. Ik zag je reactie op een blog op mamaplaats. Fijn om jouw blog te lezen en dat je eindelijk iemand hebt gevonden die je weer het vertrouwen geeft en je ook kan helpen! Ik herken deels ook jouw verhaal. Ik zou graag willen weten naar welke bekkenspecialist je nu gaat.
    Heel veel succes!!!

        1. stefaniegroeneveld

          Wat verdrietig maar ook weer fijn dat het zo herkenbaar is. Ik krijg veel reacties en mailde sommigen eerst nog wat extra info, maar zal het toch maar hier delen 🙂
          Ik kom nu sinds een aantal weken bij Armanda Ruyssenaars van
          https://www.bekkenfysiotherapiehelmond.nl/
          Zij is bekkenfysiotherapeut maar heeft zich gespecialiseerd in het inwendig onderzoeken en behandelen oa via inwendige triggerpointbehandeling en biofeedback. Ben er nog maar een paar weken maar merk sinds jaren nu eindelijk vooruitgang. Ik zou het iedereen aanraden, in iedergeval om alles eens goed in kaart te brengen. Doordat dit zo’n specialisatie is, hebben veel bekkentherapeuten hier geen weet van, maar het is dus goed om dit eens na te vragen. Als er nog vragen zijn, let me know 🙂 x Stefanie

  5. Zo alsof ik mijn eigen verhaal lees…. wat fijn dat je dit alles op papier hebt gezet.
    Ik vind het enorm stoer van je dat je door blijft zetten om door de juiste personen geholpen te worden, dat verdien je!
    Ook ik ben enorm aan het zoeken sinds mijn eerste bevalling, nu 3,5 jaar geleden. Jij toevallig ook hele snelle bevallingen gehad?
    Inderdaad het bekende rijtje, huisarts, osteopaat, 3 verschillende bekkenfysio’s, gynaecoloog. Bijna een jaar geleden is onze dochter geboren en gelukkig doorgestuurd naar een andere bekkenfysio in het ziekenhuis. Zij zag dat mijn bekkenbodemspier inderdaad ook veel te veel verkrampt is. Door de triggerpointtherapie zijn de pijnpunten nu bijna allemaal weg en heb ik weer een klein beetje gevoel in mijn bekkenbodemspier (maakt het oefenen een stuk makkelijker 😉 we zijn nu ook gestart met biofeedback en het lijkt erop dat dit me eindelijk verder helpt. Ik heb ook veel last van uitstralingspijn in mijn benen (dryneedling maakte dit inderdaad alleen maar erger) en daarvoor is nu een manueel therapeut ingeschakeld. Ik ben hypermobiel en blijkt mijn houding helemaal verkeerd. Wordt nu ook aan gewerkt 🙂 Ik heb dus ook eindelijk het idee op de goede plek beland te zijn… gelukkig!

    Ik herken ook heel erg de reacties van anderen, zo onwetend… en zeker als het langer duurt….
    Ik kan niet wachten totdat ik zelf voor mijn kinderen kan zorgen, mensen beseffen niet hoe het is als je je kind niet eens zelf op kan pakken of in de auto kan zetten…
    Hopelijk gaat de biofeedback ons helpen en kunnen we eindelijk de moeder zijn die we willen zijn! Sterkte!

    1. stefaniegroeneveld

      Wauw wat een lieve reactie en o zo herkenbaar. Bij mij hetzelfde verhaal. Niet mega snelle bevallingen gehad maar toch wel binnen een paar uurtjes (redelijk snel). Merk nu al zo veel van de trigger point behandelingen en de bio feedback maakt alles zo inzichtelijk. Een wereld van verschil! Eindelijk.. Er is zelfs niets meer dat ik nu laat.. Ik doe alles. Soms wel met wat pijn maar Hee dat had ik eerst nooit aangedurfd. Al met al.. Een positieve ontwikkeling. Jij ook veel sterkte! 😘

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *