nachtelijke avontuurtjes

Peuter in mijn bed – nachtelijke avontuurtjes

(G)een peuter in bed

Tot een paar maanden geleden had ik geen idee hoe het was om een slapende peuter in bed te hebben. Behalve ‘het eeuwige kind in mij’ lagen de kinderen altijd in hun eigen bedjes te pruttelen. Hooguit nestelde zich af en toe een warm lijfje tegen mij aan, welke al na vijf minuten vertrok om televisie te gaan kijken. Nooit wist ik een plek te veroveren boven Disney Junior. Altijd eindigde ik ergens ver onder Prinses Sofia en De Speelgoeddokter.

Tekeer als konijnen

Tot een paar maanden geleden dus. Nu weet ik wat het is wanneer één van je kinderen nachtelijke bezoekjes brengt aan het echtelijke kingsize bed. Nu weet ik wat het is om planking te slapen. En dan bedoel ik de ‘zijplank’. Ik heb deze bezoekjes leren kennen vanaf het moment dat Broer Konijn zich samen met zijn minnares onder onze woonunit wist te nestelen. Precies onder het bed van onze peuter. Iedere dag weer loop ik langs de ingang en zie ik het hoopje zand die uiteindelijk de weg heeft vrijgemaakt naar zijn liefdesnestje. Rond middernacht gaan ze tekeer als konijnen. Iedere nacht weer. En dan rent onze peuter richting haar favo plek. Klimt ze op het bed en wurmt zich opgemerkt al dan onopgemerkt tussen haar papa en mama in.

Nog voordat zij wel en wee het hoeslaken raakt en haar handjes ineengevouwen onder haar kinnetje nestelt, zijn haar oogjes alweer gesloten. Behalve wanneer mama een verkeerde schijnbeweging maakt. Durf ik het in mijn hoofd te halen om haar de rug toe te keren omdat ‘de zijplank’ best veel van me vraagt, trekt ze mij terug óf klautert ze over haar moeder heen om vervolgens weer lekker face to face verder te pruttelen.

Een toverstaf in bed

Eerlijk is eerlijk, I love it. Dat zachte vredige snoetje. De oogjes die mij verliefd aankijken wanneer ik mijn ogen open in de veronderstelling dat zij gewoon nog slaapt. De vingertjes die mijn wang strelen en van tijd tot tijd liefdevol mijn ogen proberen uit te steken. Het is zo’n gewenning dat ik er soms niet meer wakker van word. Vannacht bijvoorbeeld. Lig ik heerlijk te slapen… Word ik abrupt gewekt door een peuter die met haar gloednieuwe roze toverstaf sadistisch mama’s oog probeert uit te lepelen. Half slapend pak ik de toverstaf en gelukkig laat zij het gebeuren. We slapen verder met de toverstaf in onze kielzog.

Lekkage

Of zoals die ene keer. Middenin de nacht schrik ik wakker van een natte plek. Slaapdronken voel ik wat om mij heen en het lukt me niet om het zo snel te plaatsen. Dan open ik mijn ogen en zie die kleine nachtbraker naast me liggen. Wat moet zij zich bij mama op haar gemak voelen om te besluiten haar helemaal onder te sproeien. Is dit ook een soort van territorium afbakenen? Ervoor zorgen dat zij mama helemaal kan toe-eigenen? Maar ach, zelfs dat kan me weinig schelen. Want weet je? Ik geniet ervan. Dat jij ons af en toe opzoekt, dat je jezelf als een aapje tegen mij aan nestelt. Ik geniet van je ademhaling en van je knietjes in mijn buik. Van je scherpe teennageltjes die mijn benen openkrassen en de gesprekken in je slaap. 

Want je wordt al zo snel groot. Je blijft dit echt niet eeuwig doen en de konijnen onder je bedje worden ook een dagje ouder hè. Laten we er daarom maar van genieten.

Ondanks die toverstaf in mijn oog.


Meer lezen over nachtelijke avonturen?

Slapeloze nachten, een blauw oog en Tyrannosaurus rex


Blijf op de hoogte door Inspirerend Gekwebbel te volgen op Facebook of Instagram

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *