Gedicht van een mama

Het plekje op je voorhoofd, als een kussen zo zacht.
Die heerlijke geur en die twinkelende oogjes, wanneer je naar me lacht.
Ik kus je zo vaak als ik kan, kriebel je armpjes en je oogjes kijken mij aan.
Mijn ogen kijken verliefd terug en mijn hart laat zich helemaal gaan.
Midden in de nacht, wanneer iedereen slaapt, stap ik uit bed om even naar je te kijken.
Hoe je ademt en hoe je leeft in de nacht. Daar mag alles voor wijken en het is een en al pracht.
Je draait je op je buikje met je kontje in de lucht. Het knuffeltje in je handje en uit mijn mond verlaat een zucht.
En ik ga weer een kamer verder, om ook jullie nog eens in te stoppen.
Je draait je om en je deken trekt zich los. Weer stop ik je in, opnieuw en opnieuw.
Ik zit op de rand van je bedje, alleen maar om te kijken. Opnieuw en opnieuw, om te zien hoe ver de liefde kan rijken.
Nog even en daarna nog wat langer. En weer ga ik een bedje verder.
Een kusje hier, een kusje daar. Mijn vingers over je wangetjes en mijn vingers door je haar.
Wanneer ik in mijn bed lig, mis ik je al meteen.
Heb je het niet te koud? Heb je het niet te warm? Heb ik je vandaag gezegd dat ik van je houd?
Heb ik niet te boos gedaan? Had ik nog een bladzijde extra moeten lezen voor het slapen gaan?
Je maakt me de sterkste persoon op aarde en tegelijkertijd het meest fragiele wezen dat er bestaat.
Je laat me lopen over water, zweven tussen de sterren en dansen op de wolken in de goede maat.
Je maakt me zeker en onzeker. Je maakt me blij en soms verdrietig. Je laat me geven en je laat me leven.
Je werd geboren maar ik ben altijd bij je. Bij iedere stap die je zet, bij iedere zucht die je mondje verlaat, iedere keer weer..
hou ik van jullie nog veel meer. Meer en meer.

Jullie mama

4 reacties op “Gedicht van een mama”

  1. Marie Therese

    Zo gaat dat….je kinderen zijn je alles….je houd onvoorwaarlijk van ze…..door dik en dun…..als ze klein zijn maar ook als ze al groot zijn ??

  2. Wat kun je dat toch mooi verwoorden Stefanie, zo heb ik het ook altijd gevoelt en nu nog steeds ontroeren de kinderen en kleinkinderen me , ik geniet al door er alleen maar naar te kijken. ?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *