bloemetjes en de bijtjes

De bloemetjes en de bijtjes versie 1.0

Een gesprek in de douche

‘Mama ik vind jou eigenlijk leuker dan papa, want wij zijn zegmaar ècht jouw kindjes’, vertelt onze, op het moment tand-loze, bijna 7-jarige en daarmee oudste dochter terwijl ze net drie seconden onder de douche staat.

‘Ja maar jullie zijn ook ècht papa’s kindjes’, antwoord ik terwijl een zachte wind mijn ego streelt omdat ze zonet vertelde dat ik de leukste ben.

Met een ‘ja, maar ik bedoel ècht!’, zet ze haar eerdere opmerking nog wat meer kracht bij.

‘Ja, maar jullie zijn ook ècht van papa’, probeer ik haar nogmaals duidelijk te maken.

Terwijl het water op de grond klettert en ik haar de shampoo aanreik, kijkt ze mij met die mooie donkere ogen aan, ‘maar wij komen toch uit jouw buik?’.

‘Ja, maar je hebt ook papa’s nodig om kindjes te maken’, antwoord ik vervolgens weer en direct schiet mijn hersenpan in een soort van ‘freeze-reactie’. Gaat dit zo’n gesprek worden? Waar gaat dit gesprek naartoe? De bloemetjes en de bijtjes? Seksuele voorlichting?

Seksuele voorlichting in groep 7

De bloemetjes en de bijtjes kwamen bij mij pas ter sprake in groep 7. Of misschien wel eerder, maar dat heb ik niet opgeslagen, dus het zal weinig indruk gemaakt hebben. Maar toen kwam groep 7. En we krijgen seksuele voorlichting van de juffrouw die alles haarfijn uitlegt in grote-mensen-taal. Het spleetje wordt gewoon een vagina genoemd en de plasser noemt de juf gewoon een piemel. Het valt mij op dat ze hier net zo nuchter en makkelijk over praat als over de werkwoordspelling en de topografiekaart van de Nederlandse wateren.

In de kring wordt een condoom doorgegeven, die de juf eerder uit haar kontzak haalde, want ‘je moet altijd voorbereid zijn!’. De frons op haar voorhoofd en de stilte die volgt, maken mij duidelijk dat het hier om een wijze levensles gaat, maar ik vraag me alleen maar af hoelang dat ding al in haar kontzak zou zitten?

Maar weet je hoe spannend dat is. Die ene condoom die de kring rondgaat, van het ene klamme handje naar de andere wordt doorgegeven en dat het glimmende ding dan nog maar drie kindjes van je verwijderd is. Daarna rolt onze ouderwetse juf een antieke televisie op wielen naar binnen en kijken we een ouderwetse voorlichtingsfilm. Onze eerste biologieles was een feit.

Tussen de aardappels

Een paar uur later bespreek ik tijdens het avondeten wat ik die dag heb geleerd. Tussen de aardappels door klets ik iedereen de oren van de kop met mijn o zo volwassen termen en uitspraken. Wat voel ik me groot. ‘Ja, want vrouwen hebben een vagina en mannen hebben een piemel en…’ (tussendoor prop ik een aardappel in mijn mond) ‘…en dan gaat de piemel in de vagina’. De rest van het gezin knikt en iedereen eet zwijgend zijn bordje leeg. Op een verdacht vlot tempo, want dit gesprek is hooguit ‘bijzonder’ te noemen, zoals juf Ank zou zeggen.

Na het eten krijg ik een grote-mensen-boek in mijn handen gedrukt met plaatjes en uitleg. Een bruin en oud exemplaar, maar whatever, nu ben ik echt groot!

Stop. Maar ik zat dus in groep 7. Tot hoe ver gaat deze uitleg in groep 4? Hier ben ik niet op voorbereid, dat bespreek je toch niet nú al? Of wel dan? Help! Ik ben een mama, maar ik doe ook maar wat!

De bloemetjes en de bijtjes versie 1.0

‘Ja, maar je hebt ook papa’s nodig om kindjes te maken’, zei ik dus.

‘Hoezo dan?’

Shit. Deze vraag was te verwachten.

Weer schiet mijn hersenpan in de bevriezingsmodus, als we die zouden hebben. Hoe pak ik dit aan zonder dat ze morgenvroeg tijdens het kringgesprek tot in detail uitleg geeft over de totstandkoming van een embryo die vervolgens uitgroeit tot een foetus en uiteindelijk belasting zal gaan betalen als een volmaakt mens? Ik bedoel… die belasting in dit hele verhaal zal voor de juf nog wel de minste zorg zijn.

Enkele seconden denk ik dus over mijn antwoord na. ‘Ehhh… iets van de papa komt dan samen met iets van de mama en samen wordt dat een baby en die groeit dan in de buik van de mama’, pers ik er half stotterend uit. Ik houd mijn adem in en schrik van mijn baggere versie.

Weer kijken die mooie bambi-ogen mij aan en ergens tussen het kletterende water hoor ik haar hersenpan juist overuren maken, waar die van mij zonet nog bevroren was. Ik hoop maar dat ze deze vrij summiere samenvatting accepteert en niet op zoek gaat naar meer informatie en details.

Ik wacht haar reactie niet af en voeg nog snel wat toe omdat ik bang ben dat ze meer vragen gaat stellen.

‘Dus je hebt ze allebei nodig, zonder een papa krijg je geen baby.’ (PUNT! dit is echt duidelijk het einde voor nu, laten we hopen dat ik dit ook zo heb over kunnen brengen).

Deze keer is de stilte van korte duur en er lijkt niet alleen water, maar ook een kwartje te vallen. Ze kijkt omhoog, fronst haar wenkbrauwen, glimlacht trots alsof ze zojuist de lamp heeft uitgevonden en zegt dan: ‘OWWW! Dus dát was er aan de hand van die mevrouw van de kikkers!’.

En ze gaat weer verder met douchen. Einde bloemetjes en de bijtjes versie 1.0

De mevrouw van de kikkers

Ik denk dat ik hier heel even iets moet uitleggen. Die ‘mevrouw van de kikkers’ is een bejaarde en kinderloze buurtbewoonster die onze kinderen regelmatig wegjaagt wanneer ze te dichtbij haar territorium komen. Ik weet niet of het aan de kikkers ligt die ze vangen of aan mijn kinderen zelf, maar onze tand-loze dierenvriend is ervan overtuigd dat deze mevrouw geen kindervriend is. ‘Mama, zij houdt gewoon niet van kinderen’.

Versie 1.0 geaccepteerd

Afijn, na mijn verhaal over de bloemetjes en de bijtjes (oke, een vrij slappe versie, I know en nee deze woordverspreking is niet bewust gekozen) is dat hele vraagstuk rondom die mevrouw van de kikkers afgesloten. Want, ‘dus dát was er gewoon aan de hand met die mevrouw van de kikkers!’.

Ik ben blij dat ze haar antwoord heeft gevonden rondom het mysterie van ‘de mevrouw van de kikkers’ en tegelijkertijd ben ik opgelucht dat mijn ‘bloemetjes en de bijtjes (slappe) versie 1.0’ voor vandaag voldoende was. Heb ik toch weer wat meer tijd om versie 2.0 voor te gaan bereiden.


Wil jij je beter voorbereiden na het lezen van mijn slappe versie? Dan zijn dit leuke boekjes. Heb je meer tips? Je mag ze met ons delen! (graag, want ‘wij doen ook maar wat’)


Meer geklets en gekwebbel:

>> Ik ben een moeder, maar ik voel me ook gewoon maar een meisje

>> Gezellig badderen met je kinderen, ontspannen? No way

>> 50 grappige uitspraken van kinderen – gekwebbel, gezwets en geklets 1.0


Blijf op de hoogte door Inspirerend Gekwebbel te volgen op Facebook en Instagram

SpeelgoedSpeelgoed

1 reactie op “De bloemetjes en de bijtjes versie 1.0”

  1. Hahaha🤣😂🤣😅zo herkenbaar!!! Wij deden ook maar wat haha. En gelukkig toch goed gekomen. Had t achteraf ook wel veel beter kunnen doen. 😶🤔

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *